Sparta terug van weggeweest

'Rood en wit gaat nooit verloren', zingt de aanhang van Nederlands oudste voetbalclub uitbundig. En inderdaad. Na een moeizame periode, waarin Sparta drie jaar lang op het hoogste voetbalpodium ontbrak, lijkt de toekomst de club nu weer toe te lachen. Sparta is terug in de Eredivisie! De promotie was het startsein voor een nieuwe - hopelijk succesvolle - periode. Maar ook het startsein voor forse aanpassingen van het stadion 'Het Kasteel'. De realisatie van een professionele huiswasserij was daar één van.

Het jaar 2002 zal de geschiedenisboeken van Sparta ingaan als een zwarte bladzijde. Voor het eerst in zijn bestaan degradeert de club uit de Eredivisie. Er breken zware jaren aan. "Er ontstonden financiële problemen", blikt de commercieel manager Rik van Aalst terug, "en op een zeker moment was de club min of meer klinisch dood."
In 2005 wordt de negatieve spiraal doorbroken. Sparta promoveert en schudt de ellende van de laatste jaren van zich af. De promotie wordt niet alleen door de trouwe supporters met gejuich ontvangen; heel voetbalminnend Nederland is het erover eens dat de roodwit-gestreepte shirts thuishoren op het hoogste niveau.

Positief effect
Met de terugkeer in de Eredivisie en de komst van een nieuwe trainer werden er verschillende veranderingen doorgevoerd. Trainer Wiljan Vloet wil de club terug in de wijk brengen en kiest ervoor het eerste elftal bij Het Kasteel te laten trainen. Rik van Aalst legt uit: "Daarvoor trainden alle elftallen, zowel de profs als de jeugdelftallen, op het trainingscomplex Nieuw Terbregge. Daardoor moest nogal eens heen en weer worden gereden en dat bracht eigenlijk onnodige onrust met zich mee." Het idee om het eerste elftal voor de trainingen weer terug naar Het Kasteel te halen, was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Er moest bijvoorbeeld een spelershome met keuken gerealiseerd worden, een kantoor voor de technische staf, een medische ruimte én een huiswasserij. Dat alles resulteerde in een enorme verbouwing, die een paar maanden in beslag nam. "Maar het is het waard geweest", beslist Rik van Aalst. "Het heeft echt een positief effect op de rust in het elftal en de binding tussen alle betrokkenen bij de club."

Aandacht voor kwaliteit
Het realiseren van een huiswasserij was een van de projecten waarvoor commercieel manager Van Aalst verantwoordelijk was. "En ik heb helemaal geen verstand van wasmachines", maakt hij meteen maar duidelijk. Samen met materiaalman Ben Wessels ging hij daarom te rade bij andere voetbalclubs. De twee ontdekten dat Electrolux bij een groot aantal clubs, waaronder topclubs als PSV en Feijenoord, de wasmachines heeft geleverd. "En zo kwamen wij ook bij Electrolux terecht. Daar hebben ze ons prima geadviseerd en goed meegedacht over de uiteindelijke indeling van de wasruimte." Van Aalst zegt het belangrijk te vinden dat er ook bij zoiets triviaals als wassen, aandacht is voor kwaliteit. Sparta staat voor een bepaald niveau en dat moet door de hele organisatie terug te vinden zijn. "Die uitstraling naar sponsors, spelers en supporters vinden wij nu eenmaal zeer belangrijk." De was uitbesteden was daarom voor de club geen optie. Los van het kostenaspect (uitbesteden is vrijwel altijd duurder), wil Van Aalst niet afhankelijk zijn van derden. "Je bent dan veel minder flexibel."

Visitekaartje van de club
Materiaalman Ben Wessels is degene die dagelijks met de nieuwe machines werkt. Jaarlijks verwerkt hij zo'n 60.000 kilo wasgoed. "Dat is de wedstrijdkleding voor het eerste en het tweede elftal, voor de A1, B1 en C1 en de trainingskleding voor het eerste en tweede elftal", licht hij toe. "Daarnaast was ik de handdoeken die gebruikt worden voor de fysiotherapie en incidenteel ook kleding van bijvoorbeeld de terreinknechten."
Wessels is goed te spreken over de machines van Electrolux. Hij vindt ze eenvoudig te bedienen en is enthousiast over de voorgeprogrammeerde programma's die zijn afgestemd op de verschillende textielsoorten. "Maar het belangrijkste is natuurlijk dat de was er schoon uitkomt. De kleding is het visitekaartje van de club en voor sponsors is het belangrijk dat de bedrukking netjes blijft. Dat lukt goed. Alleen slidingvlekken zijn soms moeilijk uit de broekjes te krijgen. Ik heb dan ook het liefst dat ze in donkere broeken trainen."

Geen 'negen-tot-vijf-job'
Een gewone werkdag begint voor een materiaalman al vroeg. Wessels vertelt dat hij om half acht present is. De bakjes met trainingskleding staan dan al voor iedere speler klaar. "Een speler hoeft eigenlijk alleen zijn toilettas mee te nemen. Voor de rest zorg ik; tot en met het ondergoed aan toe." Na het schoonmaken van de kleedkamers wacht Wessels nog een aantal klussen. Ballen oppompen, kleding wassen, drogen en vouwen. Ook voetbalschoenen poetsen? "Nee, dat mag niet van de trainer. Die vindt dat spelers zelf voor hun schoenen moeten zorgen. Dat is toch hun belangrijkste materiaal."
In het weekend gaat het werk van de materiaalman vaak gewoon door. Bij een uitwedstrijd reist hij al vooruit om ter plekke alle spullen klaar te leggen. "Nee, dit is niet bepaald een 'negen-tot-vijf-job'. Ook een vakantie kun je niet zomaar plannen. Ik zit echt vast aan het voetbalseizoen. Nu er voor het eerst rond de kerst gespeeld gaat worden, zit een wintersportvakantie er dus ook niet in." Wessels kan er wel mee leven. "Het is ontzettend leuk om bij een voetbalclub te werken. En ik ben een echte Spartaan; ik kom hier al vanaf m'n vierde!"

Ambities
Die liefde voor de club uit Spangen zit bij veel supporters diep. Toch gaat het supportersgeweld, dat soms onlosmakelijk verbonden lijkt aan 'ware' voetballiefde, aan Sparta voorbij. "We zijn van oudsher een nette club", weet Rik van Aalst. "Ouders met kinderen komen hier graag vanwege de familiaire sfeer die er hangt. En veel voetballiefhebbers hebben sympathie voor ons. Zijn bijvoorbeeld fan van Ajax of PSV, maar hebben toch een zwak voor Sparta. Hoe dat komt? Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat we er alles aan doen om het karakter van Sparta zo te houden. Je ziet ook dat sommige spelers enorm aan de club hechten. Die kunnen misschien wel een treetje hoger, maar zullen ergens anders nooit aarden." Over de ambities van de Rotterdamse club is Van Aalst kort en duidelijk: "Ergens tussen de zesde en twaalfde plek in de Eredivisie en leuk meedoen om de Amstelcup." Om er dan nog aan toe te voegen: "Maar af en toe een uitschieter naar de top drie zou natuurlijk fantastisch zijn. Een mens mag toch blijven dromen?"